Wenus

Wenus jest drugą planetą od Słońca i najbliższą Ziemi. Jej rok syderyczny (gwiazdowy) wynosi 224,62 dnia.

Jej rok synodyczny wynosi 583,92 dnia.

Ma orbitę najbardziej kołową ze wszystkich planet i dlatego jest najbardziej 'przewidywalna'. Wenus, tak jak i inne planety obiega Słońce w lewo, czyli w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, ale jako jedyna z planet Układu Słonecznego obraca się wokół osi w prawo (tak jak wskazówki zegara), czyli ze wschodu na zachód.

Wenus pojawia się na niebie okresowo. Proces ten przebiega w czterech etapach:

Tab. Porównanie długości poszczególnych etapów cyklu Wenus (w dniach)
  Współcześnie Współczesny przykład Data i typ zdarzenia
Okres niewidoczności 10 6 sty 2014 - 15 sty 2014 11 sty 2014 koniunkcja dolna
Gwiazda Poranna 248 16 sty 2014 - 20 wrz 2014 22 mar 2014 maksymalna elongacja W
Okres niewidoczności 70 21 wrz 2014 - 29 lis 2014 25 paź 2014 koniunkcja górna
Gwiazda Wieczorna 256 30 lis 2014 - 13 sie 2015 6 cze 2015 maksymalna elongacja E
Ogółem 584 6 sty 2014 - 13 sie 2015  

 

Tab. Daty 6 kolejnych koniunkcji górnych Wenus ze Słońcem
Nr Data (UT) Odległość kątowa od Słońca
1 2013 mar 28 17:04 1° 19'53"
2 2014 paź 25 07:30 1° 00' 39"
3 2016 cze 06 21:39 0° 00' 53"
4 2018 sty 09 07:01 0° 46' 07"
5 2019 sie 14 06:07 1° 16' 13"
6 2021 mar 26 06:57 1° 21' 10"
Gwiazda Izydy
Ryc. Gwiazda Izydy (rys. Jacek Piechota)

Kliknij aby obejrzeć animację

Od pierwszej do ostatniej daty upływa 2920 dni, czyli 8 lat ziemskich, 13 lat syderycznych wenusjańskich i 5 lat synodycznych wenusjańskich. Jeżeli wykreślimy pozycje Wenus w czasie koniunkcji górnych na obwodzie koła nieba zobaczymy pięcioramienną gwiazdę (Gdybyśmy wykreślili koniunkcje dolne - otrzymalibyśmy identyczny obraz). Numery na rys. oznaczają pozycje Wenus w trakcie kolejnych koniunkcji górnych Wenus, których daty podane są pod tymi samymi nr w tabeli. Wenus oznaczona jest kolorem pomarańczowym, Ziemia kolorem niebieskozielonym. W trakcie koniunkcji górnej Ziemia jest zawsze po drugiej stronie Słońca niż Wenus. Koło nieba podzielone jest na 13 znaków Zodiaku astronomicznego, czyli tak jak to faktycznie wygląda na niebie, a nie na 12 równych, sztucznych odcinków, jak w astrologii.

Gdyby Wenus była widoczna cały rok - czas liczylibyśmy według Wenus nie według Słońca i Księżyca.

Majowie potrafili obliczyć obieg Wenus z dokładnością do 2.4 godz na 5200 lat.

Daty pierwszej i ostatniej koniunkcji nie nakładają się. Spowodowane jest to dwoma czynnikami. Po pierwsze faktem rozłożenia 365 dni na 360 stopniach koła, po drugie - precesją. Oznacza to, że obraz gwiazdy również ulega powolnej precesji na niebie. W astrologii określa się ją jako 'gwiazda Isztar' albo 'gwiazda Izydy'.

Przejście Wenus na tle tarczy słonecznej zachodzi, gdy koniunkcja Wenus ze Słońcem wypada w momencie przejścia Wenus przez płaszczyznę obrotu Ziemi. Tranzyty powtarzają się w 243-letnich cyklach. W trakcie każdego z nich występują 4 tranzyty. Pierwszy w 121,5 roku, następny po 8 latach, następny po 105,5 roku i ostatni po 8 latach.


Czasopismo: Blog Zielonego Smoka

Artykuł: nr 197

Autor: Jacek Piechota