Apollyon, Abaddon, Anioł Czeluści

Ap 9, 3-11 3 A z dymu wyszła szarańcza na ziemię,
i dano jej moc, jaką mają ziemskie skorpiony.
4 I powiedziano jej, by nie czyniła szkody trawie na ziemi ani żadnej zieleni, ani żadnemu drzewu,
lecz tylko ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach.
5 I dano jej nakaz, by ich nie zabijała,
lecz aby pięć miesięcy cierpieli katusze.
A katusze przez nią zadane są jak zadane przez skorpiona, kiedy ugodzi człowieka.
6 I w owe dni ludzie szukać będą śmierci,
ale jej nie znajdą,
i będą chcieli umrzeć, ale śmierć od nich ucieknie.
7 A wygląd szarańczy - podobne do koni uszykowanych do boju,
na głowach ich jakby wieńce podobne do złota,
oblicza ich jakby oblicza ludzi,
8 i miały włosy jakby włosy kobiet,
a zęby ich były jakby zęby lwów,
9 i przody tułowi miały jakby pancerze żelazne,
a łoskot ich skrzydeł jak łoskot wielokonnych wozów, pędzących do boju.
10 I mają ogony podobne do skorpionowych oraz żądła;
a w ich ogonach jest ich moc szkodzenia ludziom przez pięć miesięcy.
11 Mają nad sobą króla - anioła Czeluści;
imię jego po hebrajsku: ABADDON,
a w greckim języku ma imię APOLLYON.

Ryc. Apollyon i żelazna szarańcza (rys. Maciej Krzywcki)

Apollyon znaczy 'Niszczyciel'. Abaddon znaczy 'zniszczenie' i jest hebrajskim określeniem 'miejsca zatracenia', czyli najgłębszego miejsca w Szeolu (Hi 26,6).

W BT obie nazwy są synonimami i oznaczają greckie i hebrajskie imię Anioła Czeluści (Ap 9,11).


Czasopismo: Blog Zielonego Smoka

Artykuł: nr 133

Autor: Jacek Piechota